طب سنتی

گل گندمی (معمولاً به گونه‌های وحشی گندم مانند Triticum aestivum یا گونه‌های مرتبط اطلاق می‌شود) در طب سنتی ایران و برخی منابع اروپایی به‌عنوان گیاه دارویی مورد استفاده قرار گرفته است، هرچند کاربرد آن کمتر از گل‌های زینتی و خوراکی رایج است. معمولاً بخش مورد استفاده آن، گل یا جوانه‌های سبز گیاه است.

خواص و کاربردهای گل گندمی در طب سنتی
تقویت‌کننده عمومی بدن

دم‌کرده یا شربت گل گندمی برای تقویت انرژی و قوای عمومی بدن و رفع خستگی مزمن استفاده می‌شده است.
آرام‌بخش و نشاط‌آور

مصرف دم‌کرده گل گندمی می‌تواند به کاهش اضطراب و استرس کمک کند و روحیه را بهبود دهد.
کمک به دستگاه گوارش

دم‌کرده گل گندمی اثر ملایم هاضم و ضدنفخ دارد و برای مشکلات خفیف معده استفاده می‌شده است.
مدر و تصفیه‌کننده بدن

مصرف آن باعث افزایش ادرار و دفع سموم بدن می‌شود، بنابراین در برخی نسخه‌ها برای پاکسازی بدن توصیه شده است.
سلامت پوست

ضماد گل یا عصاره آن برای کاهش التهابات پوستی و تسکین جوش‌ها کاربرد داشته است.

روش‌های مصرف سنتی
دم‌کرده: ۵–۱۰ گرم گل خشک در یک لیوان آب جوش، ۱۰ دقیقه دم شود و روزانه میل گردد.
ضماد: گل له‌شده روی محل التهاب یا پوست استفاده می‌شود.
شربت یا عصاره: گل یا جوانه‌های سبز گیاه همراه با عسل یا نبات جوشانده شده و به عنوان نوشیدنی تقویتی مصرف می‌شود.

نکات احتیاطی
مصرف خوراکی زیاد ممکن است باعث تهوع یا اسهال خفیف شود.
زنان باردار و شیرده باید با احتیاط مصرف کنند.
تماس مستقیم عصاره غلیظ گل با پوست ممکن است در برخی افراد ایجاد حساسیت کند.