طب سنتی

گل شقایق آتشین (که معمولاً به گونه‌های Papaver rhoeas یا Papaver orientale نسبت داده می‌شود) در طب سنتی جایگاه ویژه‌ای داشته است. این گیاه با گلبرگ‌های سرخ و چشم‌نواز، هم جنبه‌ی زینتی دارد و هم از قدیم به‌عنوان داروی گیاهی در مناطق مختلف دنیا مورد استفاده بوده است.

خواص و کاربردهای گل شقایق آتشین در طب سنتی
آرام‌بخش و خواب‌آور ملایم

دم‌کرده گلبرگ‌های شقایق اثر آرام‌کننده بر اعصاب دارد.
در گذشته برای درمان بی‌خوابی خفیف و کاهش اضطراب تجویز می‌شده است.
بهبود سرفه و بیماری‌های تنفسی

در طب سنتی، گلبرگ‌های خشک‌شده شقایق به‌عنوان نرم‌کننده سینه و ضدسرفه استفاده می‌شده است.
شربت گل شقایق برای رفع گرفتگی صدا، سرماخوردگی و التهاب گلو به‌کار می‌رفته است.
ضدالتهاب و تسکین درد

از دم‌کرده یا ضماد گل برای کاهش التهاب‌های سطحی و دردهای خفیف استفاده می‌کردند.
خون‌ساز و تقویت‌کننده بدن

در برخی منابع آمده که مصرف شربت یا دم‌کرده گل شقایق به افزایش نشاط و تقویت خون کمک می‌کند.
تنظیم قاعدگی

در متون طب سنتی، شقایق برای کاهش دردهای قاعدگی و تنظیم چرخه‌ی ماهانه زنان مورد استفاده قرار می‌گرفته است.
کاربرد پوستی

ضماد گلبرگ‌های تازه شقایق برای التیام زخم‌ها، تاول‌ها و سوختگی‌های خفیف به‌کار می‌رفته است.

روش مصرف سنتی
دم‌کرده گل: ۵–۱۰ گرم گلبرگ خشک را در یک لیوان آب جوش دم کنید و روزی ۱–۲ بار میل کنید.
شربت شقایق: گلبرگ‌های تازه را با شکر یا عسل می‌جوشانند تا شربت غلیظ تهیه شود؛ برای سرفه و سرماخوردگی استفاده می‌شود.
ضماد: له‌شده گل تازه روی زخم یا محل التهاب گذاشته می‌شود.

نکات احتیاطی
گل شقایق با خشخاش (Papaver somniferum) متفاوت است و اثرات اعتیادآور آن را ندارد، ولی به دلیل وجود آلکالوئیدها، مصرف بیش‌ازحد ممکن است باعث خواب‌آلودگی شدید یا ناراحتی معده شود.
در زنان باردار و کودکان باید با احتیاط مصرف شود.
همیشه از گونه‌ی درست (شقایق آتشین خوراکی) استفاده شود، چون بعضی گونه‌های خانواده خشخاش‌ها سمی‌اند