طب سنتی

گل علفی زینتی به طور کلی به گیاهانی گفته می‌شود که علف‌مانند بوده و یک‌ساله یا چندساله هستند و بیشتر برای زیباسازی باغچه، حاشیه مسیرها و فضای سبز کاشته می‌شوند. این دسته شامل گیاهانی است که معمولاً ساقه نرم و غیرچوبی دارند و گل‌هایشان جلوه زینتی دارد. در طب سنتی، برخی از این گیاهان علاوه بر جنبه تزئینی، خواص درمانی نیز دارند.

نمونه‌های گل‌های علفی زینتی و کاربرد سنتی آن‌ها
گل همیشه‌بهار (Calendula officinalis)

خواص: ضدالتهاب، ضدعفونی‌کننده، بهبود زخم‌ها، آرام‌بخش.
روش مصرف: دمنوش گل یا ضماد موضعی.
گل گاوزبان (Borago officinalis)

خواص: آرام‌بخش، ضدتب، مقوی قلب و اعصاب، ملین ملایم.
روش مصرف: دم‌کرده گل برای آرامش و رفع استرس.
گل بنفشه (Viola odorata)

خواص: ضدسرفه، خلط‌آور، آرام‌بخش و ضدالتهاب پوست.
روش مصرف: دمنوش یا شربت.
گل رز وحشی (Rosa canina)

خواص: تقویت ایمنی، سرشار از ویتامین C، آرام‌بخش.
روش مصرف: دم‌کرده یا شربت.
گل شب‌بو (Matthiola incana)

خواص: آرام‌بخش، خوشبوکننده فضا، ضداضطراب.
روش مصرف: دم‌کرده یا استنشاق عطر گل.

ویژگی‌های مشترک گل‌های علفی زینتی در طب سنتی
معمولاً دم‌کرده، جوشانده یا ضماد موضعی استفاده می‌شوند.
اغلب خواص آرام‌بخشی، ضدالتهاب، ضدعفونی و تقویت پوست دارند.
مصرف خوراکی بعضی گونه‌ها نیازمند احتیاط و رعایت دوز است.